Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

Ανακοίνωση του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΓΟΣΕ.


Όταν μια ομάδα κάνει συνεχώς ήττες, αυτός που απολύεται είναι ο Προπονητής.  Εκτός κι αν έχει προλάβει να παραιτηθεί! 
Στις συζητήσεις μεταξύ των υψηλόβαθμων στελεχών του Ομίλου ΟΣΕ (και όχι μόνο), όλο και συχνότερα το τελευταίο διάστημα, ακούγεται μεγαλόφωνα και χωρίς περιστροφές, ότι δρομολογείται Κ Λ Ε Ι Σ Ι Μ Ο Τ Η Σ  Ε Ρ Γ Ο Σ Ε μέσα στην επόμενη 5ετία!!!
Τα σημεία των καιρών επιδεινώνουν το ήδη οριακό κλίμα. Ενδεικτικά αναφέρονται: 


1. Πρόσφατα επιβεβαιώθηκε και τυπικά η απροκάλυπτη μεθόδευση για την ένταξη της σιδηροδρομικής γραμμής Κορωπί-Λαύριο σε έργο παραχώρησης Κ/Ξ ιδιωτών κατασκευαστών, όπως είχαμε προ πολλού προβλέψει, με πλήρη ακύρωση του νομικά θεσπισμένου ρόλου της ΕΡΓΟΣΕ (αλλά και του ΟΣΕ). 
Προηγουμένως και επί σειρά ετών υπονομεύτηκε κάθε προσπάθεια της ΕΡΓΟΣΕ να υλοποιήσει το έργο με τα τότε διαθέσιμα κοινοτικά κονδύλια, γεγονός που σήμερα χρησιμοποιείται ως μία ακόμη δικαιολογία για την απαξίωσή της. 

2. Το Υπουργείο ζήτησε να του παραδοθεί ανεπίσημα και έλαβε όλο το ψηφιακό αρχείο των μελετών που αφορούν στον 6ο Προβλήτα του λιμένα Θεσσαλονίκης. Μήπως άραγε η ανάθεση και αυτού του έργου κατευθύνεται προς τους ιδιώτες (του ΟΛΘ;), παρά το γεγονός ότι η ΕΡΓΟΣΕ έχει ολοκληρώσει τη σύνταξη των τευχών δημοπράτησης των μελετών εδώ κι έναν ολόκληρο χρόνο; 

3. Η δημοπράτηση των μελετών του Προαστιακού της Θεσσαλονίκης εκκρεμεί, ενώ τα σχετικά τεύχη έχουν συνταχθεί προ πολλού. Ταυτόχρονα, νεοσυσταθείσα εταιρεία των ΟΤΑ Θεσσαλονίκης, η οποία πρόσφατα απέκτησε διαχειριστική επάρκεια, προφανώς με τις ευλογίες των συναρμόδιων Υπουργείων, διεκδικεί δυναμικά ηγετικό ρόλο στο έργο. 

4. Ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση του σιδηροδρομικού δικτύου στο τμήμα Πλατύ-Έδεσσα- Φλώρινα-Νέος Καύκασος βαφτίζεται πονηρά ως «ανάταξη» και εξαγγέλλεται στα ΜΜΕ ως έργο αρμοδιότητας ΟΣΕ. Συγχρόνως, η κατανομή αρμοδιοτήτων της ισχύουσας διεταιρικής σύμβασης ΟΣΕ-ΕΡΓΟΣΕ καταστρατηγείται συστηματικά, ενώ δεν υφίσταται νέα σύμβαση παρά την κατάθεση πριν από ένα (1) χρόνο σχετικού σχεδίου από τους τρεις (3) Επιστημονικούς Συλλόγους της ΕΡΓΟΣΕ και του ΟΣΕ και υπό την αιγίδα της ΠΟΣ. 

5. Όσο για το σιδηροδρομικό τμήμα Μποζαΐτικα-Πάτρα, πέρασαν ήδη οκτώ (8) χρόνια από την έγκριση των σχετικών μελετών της ΕΡΓΟΣΕ, όπου προβλεπόταν συγκεκριμένο σενάριο υπογειοποίησης με την τότε σύμφωνη γνώμη των τοπικών φορέων, το οποίο κατόπιν λοιδορήθηκε ανελέητα από τους κάθε λογής επαΐοντες ως «φαραωνικό». Σήμερα, είναι πλέον γεγονός πως η πολιτική βούληση εξαναγκάζεται τελικά να επιστρέψει σε αυτό και μάλιστα ζητώντας τη σημαντική επαύξησή του! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπαιτιότητα της 8ετούς καθυστέρησης να φτάσει το τραίνο στην Πάτρα και ο ορατός πλέον κίνδυνος επιστροφής κοινοτικών κονδυλίων θα χρεωθούν και πάλι στην ΕΡΓΟΣΕ.

 6. Όσον αφορά στη Σιδηροδρομική Εγνατία, εδώ και καιρό η Διοίκηση μας καθησυχάζει κάθε φορά που διατυπώνουμε τις ανησυχίες μας για τον ρόλο της ΕΡΓΟΣΕ στο διακρατικό εταιρικό σχήμα που πρόκειται να ιδρυθεί για την υλοποίησή της. Ωστόσο, στο πλαίσιο του 2ου Συνεδρίου Υποδομών και Μεταφορών, ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΓΟΣΕ που παρουσίασε το συγκεκριμένο έργο αποκωδικοποιώντας την έκταση και τα όριά του, δήλωσε ότι δεν είναι ακόμα γνωστή η νομική μορφή του παραπάνω εταιρικού σχήματος, αποφεύγοντας να προσδιορίσει τον ρόλο της ΕΡΓΟΣΕ. Για την ακρίβεια, δεν ήταν καν προφανές στο απλό κοινό εάν εκπροσωπούσε την ΕΡΓΟΣΕ ή τον ΟΣΕ, αφού παρέλειψε παντελώς να υπερθεματίσει όσον αφορά στον αναγκαίο ρόλο της πρώτης! 

7. Στο προαναφερόμενο συνέδριο η ΕΡΓΟΣΕ κατηγορήθηκε ευθέως και με προσβλητικό τρόπο από ομιλητές χωρίς κανέναν αντίλογο. Ο ρόλος της παρουσιάστηκε αποδυναμωμένος, με αναφορά τριών (3) μονάχα έργων από την παρελθούσα 20ετία, ενώ η Διοίκησή της δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να την υπερασπιστεί απέναντι στους επικριτές της.

 8. Η προσδοκία για την ενίσχυση του ρόλου της ΕΡΓΟΣΕ στον τομέα των σιδηροδρομικών υποδομών διαψεύστηκε δυστυχώς από τον ίδιο τον Διευθύνοντα Σύμβουλο. Στο πλαίσιο συνάντησης του Συλλόγου με τη Διοίκηση και σε πιεστικά ερωτήματα που τέθηκαν επί των προαναφερομένων θεμάτων, ο Διευθύνων Σύμβουλος διερωτήθηκε “…και που λέει ότι κάθε σιδηροδρομικό έργο ανά την επικράτεια πρέπει να ανατίθεται στην ΕΡΓΟΣΕ;“!!!

 9. Κατά τα λοιπά, όλα τα κακώς κείμενα καταλογίζονται από ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς ως ευθύνη της ΕΡΓΟΣΕ, στοχοποιώντας όμως τους εργαζόμενους και ποτέ τις Διοικήσεις. Η απαξίωση της εταιρείας στηρίζεται διαχρονικά στον καταλογισμό κάθε λειτουργικής ανεπάρκειας και ολιγωρίας στο προσωπικό, λες και αυτό έχει δυνατότητα να αυτενεργεί! Και φυσικά, όλοι παραβλέπουν ότι από ευέλικτη εταιρεία, που στο παρελθόν λειτουργούσε με όρους ελεύθερης αγοράς, έχει πλέον μετατραπεί σε δυσκίνητο δημόσιο οργανισμό, ως επαναταξινομημένη ΔΕΚΟ της Γενικής Κυβέρνησης, κάθε ενέργεια της οποίας διέπεται από καθεστώς αλλεπάλληλων, χρονοβόρων και εξονυχιστικών ελέγχων. Έτσι, η ΕΡΓΟΣΕ είναι πλέον επισήμως (άραγε και αμετάκλητα;) καταδικασμένη σε αθέμιτο ανταγωνισμό συγκρινόμενη με τον ιδιωτικό τομέα, λόγω των απαλλαγών και διευκολύνσεων που αυτός απολαμβάνει μέσω ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων. 

10.Στο μεταξύ, η πολιτική ηγεσία (σε όλα τα επίπεδα) καταφέρεται παντοιοτρόπως και εκείνη εναντίον των εργαζομένων, οι οποίοι ωστόσο, απλώς εκτελούν το δικό της σχεδιασμό. Όταν ο σχεδιασμός δεν εξελίσσεται κατά τα αναμενόμενα και προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών της, επιστρατεύονται τακτικές εργασιακού εκφοβισμού με αποδέκτες όλα ανεξαιρέτως τα στελέχη χωρίς ιεραρχικούς περιορισμούς. 

Οι κάθε είδους διοικητικές επιλογές, σπασμωδικές κινήσεις και παλινωδίες της τελευταίας 3ετίας, υπονόμευσαν τη μελλοντική προοπτική της εταιρείας, παρά τις διαρκείς σχετικές επισημάνσεις του Συλλόγου με κάθε δεδομένη ευκαιρία. 

11.Το άλλοτε πανίσχυρο αποθεματικό κεφάλαιο των κερδών της ΕΡΓΟΣΕ, έχει λεηλατηθεί και εξανεμιστεί ολοκληρωτικά, μέσω συνεχών ληστρικών παρεμβάσεων της πολιτικής ηγεσίας, με αποτέλεσμα η εταιρεία να συντηρείται πλέον στη ζωή «με το σωληνάκι», εξαρτώμενη εναγωνίως από τις μηνιαίες ενέσεις ρευστότητας του ΟΣΕ για την καταβολή της μισθοδοσίας. 

Σκοπός κάθε Διοίκησης ιδιωτικού ή δημόσιου φορέα οφείλει να είναι η προάσπιση και διασφάλιση των εργασιακών θέσεων, καθώς επίσης η εξασφάλιση και επέκταση του αντικειμένου του. Από τα παραπάνω, προκύπτει η αδυναμία της Διοίκησης να επιτελέσει τον ρόλο της, ούτε καν στο μέτρο που αυτός εκπορεύεται από την ισχύουσα νομοθεσία, ενώ η πολιτική μεθόδευση είναι φανερό ότι υποθάλπει και ενισχύει την κατάσταση. Θεωρούμε τα παραπάνω de facto κόκκινη κάρτα προς τη Διοίκηση, ενώ οι εργαζόμενοι έχουν πραγματικά εξαντλήσει κάθε διαθέσιμη και σοβαρή προσπάθεια fair play εντός του διαθέσιμου κανονιστικού πλαισίου. 
Εκτίμησή μας είναι επίσης, ότι η Διοίκηση είναι ανειλικρινής απέναντί μας και απλά αρκείται στο να παίζει τις καθυστερήσεις ενός άνισου αγώνα. Αποκρύπτει κατ’ εξακολούθηση σημαντικά στοιχεία για την κατάσταση, τις εξελίξεις και την πορεία της εταιρείας, τα οποία κάποια στιγμή -μοιραία- αντικρίζουν το φως της δημοσιότητας ως κεντρικές πολιτικές επιλογές με κύριο πρόσχημα το χρονικό όφελος. 
Η ομάδα των εργαζομένων της ΕΡΓΟΣΕ χρειάζεται, αλλά κυρίως ΑΞΙΖΕΙ τον προπονητή εκείνο, που θα της εξασφαλίσει τα απαραίτητα μέσα και θα την οργανώσει με στόχο μόνο νίκες, καθότι εξαντλήθηκε κάθε περιθώριο για στημένες ήττες. Αντλούμε δύναμη απ’ το δίκιο μας και θα υπερασπιστούμε την εστία μας μέχρι κεραίας! 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ